เย้!! ในที่สุดก็ได้กลับบ้านกลับช่องซะที

1 อาทิตย์นี้ จะว่าสั้นก็สั้น จะว่านานก็นานแฮะ..

อยู่หอนอกนี่ก็มันส์ดีเหมือนกัน เหอๆ

แต่ก็มีอึ้งหน่อยๆ คือหอนอกมหาลัยก็จริง

แต่มันก็มีแบ่งชาย หญิง เป็นส่วนๆ

แล้วทำมาย ผู้หญิงถึงมาเดินเพ่นพ่าน โซนชาย ได้งายฟร้า..

เพื่อนเราเคยเจอแบบว่า เปิดลิฟท์มา เจอผู้ชายคนนึง ที่เหลือผู้หญิงอีก 4 คน

แต่งตัวแบบเปรี้ยวอย่างแรง (ถ้าให้ถูกก็โป๊ๆง่ะครับ)

โอ้ว... ฮาเล็ม -*-

ถ้าเราเป็นพ่อแม่ผู้หญิงเค้าคงชีช้ำตายเลย (คิดอะไรแก่ๆไปรึเปล่าวะ ??)

.....

แต่อาหารแถบนี้เด็ดไปเลยอ่ะ

สุดยอดดดด

ยิ่งมาตอนดึกๆ ปามาณ 2 ทุ่ม 3ทุ่ม นี่ครึกครื้นมากๆ

สาวๆพรึ่บ หน้าแบบว่า ดาว ทั้งนั้นเลยอ่ะ (ดาวเทียมก็มี...)

แต่แถวนี้ มองแค่ด้านหลังไม่ได้หรอกฮะ

หุ่นดีๆกันทั้งนั้นเลย แต่หันมานี่ ผงะกันเป็นแถบๆ -*-

ผมเคยเจอคนนึง...

แบบว่า ขาเรียว ผมสวย หุ่นX Sexy Starมาก

พอเธอหันมาหน้าประมาน เต๋า สมชาย (แมนชิบเป๋งเลย)

คนแถวนั้นหลบสายตากัน วูบๆ

ผมมองค้างหลบไม่ทัน

เธอหันมายิ้มให้( อ๊ากก อยากกรี๊ดกัวแล้วจ้า)

พอดีกว่า -*- คิดแล้วเครียดครับ

......

พูดถึงที่ไปเรียน ก็ดีน้า หนุกๆดี

เรียนคอม เค้าให้ใช้โปรแกรม Auto Cad หนุกดีอ่า

แต่ยากชะมัด ไอคอนอะไรนักก็ไม่รุดิ

.

แต่ที่เจ๋งสุดเห็นจะเป็น วิชาเขียนแบบ

ให้ไปสเก๊ตรูป ตั้งกะวันจันทร์ ไอเราก็ดองไว้จนวันศุกร์

เพิ่งมานั่งเขียน ไปคนเดียวก็เหงาๆ คิดถึงเพื่อนๆด้วย

ก็เลยลากป้าบิว ไปด้วยกัน

ระหว่างทางเจ๊แกเจอเพื่อนตามรายทางเยอะมากๆ

แถมดันบอกว่าเราเป็นแฟนซะงั้น (..หมดกัน..)

แง่งง..

.

.

วันนี้พอกลับบ้านมา อยู่ดีๆก็นึกถึงเรื่องในบลอคของบิว...

บิวเขียนเรื่อง ปาฏิหารย์รักต่างภพ

เค้าบอกว่า ชีวิตของคนเรา มีเวลาประมาณ 86,400 วินาที

86,400 วินาทีของผม ...

ผมกินเยอะ

ผมนอนเยอะ

ผมเล่นเยอะด้วย

ผมใช้เวลาไปกี่วินาทีแล้วครับ

แล้วผมเหลือเวลาอีกกี่วินาที...

..........................................

..............................

....................

...........

...

.

แต่จะว่าไป เวลาที่เหลือมันก็ยังอีกนาน

แต่ไม่รู้ทำไม พอคิดถึงตรงจุดที่ว่า ในตอนนี้ตัวผมนั้น

ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันซักอย่าง

แล้วมันเศร้าๆยังไงไม่รู้ดิ

เอาเป็นว่าตอนนี้ไปทำงานสเก๊ตภาพให้เสร็จๆดีกว่าละมั้งเรา -*-

.

.

ถ้า 86,400 วินาที ของผม

ถ้าได้อยู่กับคนคนนั้นซักประมาณ 10,000 วิ ผมก็คงปลื้มไม่หยุดเลย

ทำไมถึงรู้สึกเหมือนกับ มีอะไรเป็นพิเศษทุกครั้งเวลาที่ได้เจอ

ทั้งๆที่มีคนอยู่ตั้งมากมาย แต่ผมกลับมองหาเธอเจอเป็นคนแรก

ผมคงบ้าที่ต้องไปอยู่ใกล้ๆ ไปคุยกับเพื่อนของเธอบ่อยๆ เพราะแค่อยากรู้เรื่องของเธอบ้าง

แต่ก็ไม่เคยได้ถามเลยซักที...

.

สงสัยจะกรรมตามทันแล้วล่ะ

เพราะไม่เคยสนใจ คนที่สนใจเราเลย

ทำไมตอนนี้ถึงรู้สึกว่า เราใจร้ายจัง

.

รู้สึกเหมือนว่าตัวเองเป็นบ้าเลย

ทำไมถึงต้องทำอะไรอย่างงั้น

ที่บางที ทำอะไรบ้าๆ ก็เพียงแค่ อยากให้เธอหันมามองบ้างก็เท่านั้นเอง

แต่คงเกิดความผิดพลาดร้ายแรงกับเวลาที่เหลือของผม

เธอมีแฟนแล้วล่ะ

.

.

.

เลิกคิดอะไรไร้สาระได้ไวๆ คงจะดี

.

บิวเองก็เคยบอกไว้

" เรามีสิทธิ์ ที่จะชอบได้ แต่ไม่มีสิทธิ์ ที่จะไปทำหน้าที่ซ้ำซ้อนกับคนอื่น "

.

เข้าใจ...

เราไม่อยากจะไปทำอะไรอย่างนั้นหรอก

หวังว่าคงเลิกคิดเรื่องนี้ได้ไวๆ

.

.

บิวบอกว่า

"ความรัก แม้ได้พบพานเพียงสักครั้ง ย่อมดีกว่าไม่เคยได้เฉียดใกล้"

แต่ว่า

ขอสัก500 วินาที

ช่วยคิดถึงผมทีนะ .....

.

.

.

(วันนี้เน่าจังเลยกุ)