เย้!! ในที่สุดก็ได้กลับบ้านกลับช่องซะที
1 อาทิตย์นี้ จะว่าสั้นก็สั้น จะว่านานก็นานแฮะ..
อยู่หอนอกนี่ก็มันส์ดีเหมือนกัน เหอๆ
แต่ก็มีอึ้งหน่อยๆ คือหอนอกมหาลัยก็จริง
แต่มันก็มีแบ่งชาย หญิง เป็นส่วนๆ
แล้วทำมาย ผู้หญิงถึงมาเดินเพ่นพ่าน โซนชาย ได้งายฟร้า..
เพื่อนเราเคยเจอแบบว่า เปิดลิฟท์มา เจอผู้ชายคนนึง ที่เหลือผู้หญิงอีก 4 คน
แต่งตัวแบบเปรี้ยวอย่างแรง (ถ้าให้ถูกก็โป๊ๆง่ะครับ)
โอ้ว... ฮาเล็ม -*-
ถ้าเราเป็นพ่อแม่ผู้หญิงเค้าคงชีช้ำตายเลย (คิดอะไรแก่ๆไปรึเปล่าวะ ??)
.....
แต่อาหารแถบนี้เด็ดไปเลยอ่ะ
สุดยอดดดด
ยิ่งมาตอนดึกๆ ปามาณ 2 ทุ่ม 3ทุ่ม นี่ครึกครื้นมากๆ
สาวๆพรึ่บ หน้าแบบว่า ดาว ทั้งนั้นเลยอ่ะ (ดาวเทียมก็มี...)
แต่แถวนี้ มองแค่ด้านหลังไม่ได้หรอกฮะ
หุ่นดีๆกันทั้งนั้นเลย แต่หันมานี่ ผงะกันเป็นแถบๆ -*-
ผมเคยเจอคนนึง...
แบบว่า ขาเรียว ผมสวย หุ่นX Sexy Starมาก
พอเธอหันมาหน้าประมาน เต๋า สมชาย (แมนชิบเป๋งเลย)
คนแถวนั้นหลบสายตากัน วูบๆ
ผมมองค้างหลบไม่ทัน
เธอหันมายิ้มให้( อ๊ากก อยากกรี๊ดกัวแล้วจ้า)
พอดีกว่า -*- คิดแล้วเครียดครับ
......
พูดถึงที่ไปเรียน ก็ดีน้า หนุกๆดี
เรียนคอม เค้าให้ใช้โปรแกรม Auto Cad หนุกดีอ่า
แต่ยากชะมัด ไอคอนอะไรนักก็ไม่รุดิ
.
แต่ที่เจ๋งสุดเห็นจะเป็น วิชาเขียนแบบ
ให้ไปสเก๊ตรูป ตั้งกะวันจันทร์ ไอเราก็ดองไว้จนวันศุกร์
เพิ่งมานั่งเขียน ไปคนเดียวก็เหงาๆ คิดถึงเพื่อนๆด้วย
ก็เลยลากป้าบิว ไปด้วยกัน
ระหว่างทางเจ๊แกเจอเพื่อนตามรายทางเยอะมากๆ
แถมดันบอกว่าเราเป็นแฟนซะงั้น (..หมดกัน..)
แง่งง..
.
.
วันนี้พอกลับบ้านมา อยู่ดีๆก็นึกถึงเรื่องในบลอคของบิว...
บิวเขียนเรื่อง ปาฏิหารย์รักต่างภพ
เค้าบอกว่า ชีวิตของคนเรา มีเวลาประมาณ 86,400 วินาที
86,400 วินาทีของผม ...
ผมกินเยอะ
ผมนอนเยอะ
ผมเล่นเยอะด้วย
ผมใช้เวลาไปกี่วินาทีแล้วครับ
แล้วผมเหลือเวลาอีกกี่วินาที...
..........................................
..............................
....................
...........
...
.
แต่จะว่าไป เวลาที่เหลือมันก็ยังอีกนาน
แต่ไม่รู้ทำไม พอคิดถึงตรงจุดที่ว่า ในตอนนี้ตัวผมนั้น
ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันซักอย่าง
แล้วมันเศร้าๆยังไงไม่รู้ดิ
เอาเป็นว่าตอนนี้ไปทำงานสเก๊ตภาพให้เสร็จๆดีกว่าละมั้งเรา -*-
.
.
ถ้า 86,400 วินาที ของผม
ถ้าได้อยู่กับคนคนนั้นซักประมาณ 10,000 วิ ผมก็คงปลื้มไม่หยุดเลย
ทำไมถึงรู้สึกเหมือนกับ มีอะไรเป็นพิเศษทุกครั้งเวลาที่ได้เจอ
ทั้งๆที่มีคนอยู่ตั้งมากมาย แต่ผมกลับมองหาเธอเจอเป็นคนแรก
ผมคงบ้าที่ต้องไปอยู่ใกล้ๆ ไปคุยกับเพื่อนของเธอบ่อยๆ เพราะแค่อยากรู้เรื่องของเธอบ้าง
แต่ก็ไม่เคยได้ถามเลยซักที...
.
สงสัยจะกรรมตามทันแล้วล่ะ
เพราะไม่เคยสนใจ คนที่สนใจเราเลย
ทำไมตอนนี้ถึงรู้สึกว่า เราใจร้ายจัง
.
รู้สึกเหมือนว่าตัวเองเป็นบ้าเลย
ทำไมถึงต้องทำอะไรอย่างงั้น
ที่บางที ทำอะไรบ้าๆ ก็เพียงแค่ อยากให้เธอหันมามองบ้างก็เท่านั้นเอง
แต่คงเกิดความผิดพลาดร้ายแรงกับเวลาที่เหลือของผม
เธอมีแฟนแล้วล่ะ
.
.
.
เลิกคิดอะไรไร้สาระได้ไวๆ คงจะดี
.
บิวเองก็เคยบอกไว้
" เรามีสิทธิ์ ที่จะชอบได้ แต่ไม่มีสิทธิ์ ที่จะไปทำหน้าที่ซ้ำซ้อนกับคนอื่น "
.
เข้าใจ...
เราไม่อยากจะไปทำอะไรอย่างนั้นหรอก
หวังว่าคงเลิกคิดเรื่องนี้ได้ไวๆ
.
.
บิวบอกว่า
"ความรัก แม้ได้พบพานเพียงสักครั้ง ย่อมดีกว่าไม่เคยได้เฉียดใกล้"
แต่ว่า
ขอสัก500 วินาที
ช่วยคิดถึงผมทีนะ .....
.
.
.
(วันนี้เน่าจังเลยกุ)
